Gelişimize açtık pankartları.. artık herkes tanıyordu bizi maskelerimizden.. 'Sen ve ben'.. gün gibi açık.. yeniden inşa ettin evimizi.. kızdın yardım etmeyip seyrettiğim için.. gülümsedim.. mutlu görünüyordun.. bananeydi.. Güneşli bi gündü ve herşey çok güzel görünüyordu.. çok yürüdük, çok dans ettik, çok eğlendik, çok eylemdik.. çok iç'tik.. çok yorgunduk, çünkü başarmıştık... Gece doğdu.. evimizin fermuarını açtım.. 'içerine' baktım.. tanıdıktı.. önceki hayatımdaki köpek uyandı, kokusunu aldı işinin henüz bitmemişliğinin.. içimden bi ses "buraya tekrar geleceksin" dedi.. ama, ola ki gelemezsen.. o tanıdıklığı anılayıp zihnime, "uzan" dedim, tadını çıkar bu mutluluktan.. organizasyon rezaletleri içerikli gün kritikleri, zafer sarhoşluğunun devrilmeleri, arkadaşlarının çirkin teklifleri derken.. gece bizim evin kapı önünde sürerken.. çok geçmeden uyku faturası geldi.. herkes çadırına gitti.....
Yorumlar
Yorum Gönder